In de Pub
Check zeker ook ons Youtube kanaal : https://www.youtube.com/@indepub_podcast
Ontspannen en gezellige gesprekken vol verhalen en anekdotes van professionele creatieve geesten in de advertising-industrie die hun avonturen en talenten met ons delen. Verwacht geen stijve interviews, maar authentieke en vriendelijke gesprekken die in elke aflevering verrassend anders zijn. Of je nu meer wilt weten over de dynamiek op de set of gewoon wilt genieten van leuke verhalen uit het vak, hier vind je altijd iets bijzonders. Dus leun achterover, ontspan en dompel jezelf onder in de wereld van de reclame!
In de Pub
#13 InDePub - Manu & William
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Twee regisseurs, twee generaties, één vak.
In deze aflevering van indepub gaan Manu Coeman en William Van Bavel met elkaar in gesprek. De ene heeft decennia ervaring achter de camera, de andere staat nog maar aan het begin van zijn carrière, maar maakt al werk dat opvalt.
Manu Coeman is geboren in Kortrijk en besloot regisseur te worden nadat hij "Duel" van Steven Spielberg zag. Na zijn opleiding aan het IAD maakte hij de kortfilm "Ketchup", die wereldwijd prijzen won en hem de deur opende naar de reclamewereld. Sindsdien regisseerde hij commercials voor merken als Coca-Cola, Renault en Yamaha, won hij een Silver Epica Award voor een Porsche-campagne en maakte hij de langspeelfilm "LoveMEATender".
William Van Bavel is een jonge Belgische regisseur die zich vandaag vooral beweegt in de wereld van muziekvideo's en reclame. Hij regisseerde onder meer werk voor Oscar and the Wolf en een live film voor Bazart met Pommelien Thijs. Ondertussen schrijft hij aan zijn eerste langspeelfilm, want zijn ambitie ligt bij televisie en cinema.
Samen praten ze over hoe je in dit vak begint en hoe je overeind blijft, over wat er veranderd is sinds de jaren negentig en wat helemaal niet, over reclame als leerschool, en over de droom van de eerste langspeelfilm. Een gesprek tussen ervaring en nieuwe energie, over vakmanschap, twijfel en de goesting om beelden te maken die blijven hangen.
Nu te beluisteren op Spotify, Apple Podcasts en YouTube.
Welkom in de pub. De pub is een podcast van Leto met mensen achter de schermen van de reclamefilmindustrie. En vandaag twee gasten: Manu Koeman en William van Bavel. Welkom. Manu, eigenlijk iemand die al mag zijn, 30 jaar ervaring heeft.
SPEAKER_0130 jaar als regisseur. En plus 7 jaar als regieassistent. Dus ja, het is een tijdje geleden.
SPEAKER_03Inderdaad. En William is eigenlijk, ik ga niet zeggen pas begonnen al even bezig, maar zij zou je stapjes aan het zetten in de reclame. Dus ik vond het fijn om jullie even samen te zetten. Dat kun je een keer op elkaar horen. Maar nu, de 30 jaar. Vertel de keer, hoe zij je dan in de regie belandt?
SPEAKER_01Wel, afgestudeerd op filmschool in Louvain-le-Neuve. Ik ben begonnen als regieassistent. Eerst als tweede assistent en dan als eerste regieassistent. En ik ben begonnen werken als eerste regieassistent voor een Franse regisseur, namelijk Vincent de Bruce. En die draaide toen vier spotjes per maand. Twee in Frankrijk, twee in België. Hij had één regieassistent in Frankrijk en één in België. Dus ik werkte bijna constant voor die vind. En in de zomer van 1996, net voor de oorlog, zegt hij tegen mij: We zatten op een trein tussen Lyon en Parijs, en hij zegt tegen mij: Ja, ik voel het, je ziet het niet meer. Ik zei: Oei, nee, nee, nee. Sorry van zo. Ik ben misschien een beetje moe. Nee zegt hij: Ik voel het. Je zij rijpen. Je moet regisseur worden. Ik zei: Oei, oei, oei. Wat vertel je nu? Zeg hij ja, draaien me volgende week. Ik zeg ja, we draaien volgende week. Maandag en dinsdag voor kort door en donderdag en vrijdag voor veel weer. Wat doen ze? Ik zei: Ja, ik heb veel te doen. Die tweede shoot voorbereiding. Nee, nee, nee, nee. Woensdag gaan we het materialen. We gaan een spotje schrijven, zo'n fake spotje. We gaan dat draaien en ik ben hun assistent. En ga regisseeren en nu moeten we een chef opzoeken. En toen was Sasha Viernik de cameraassistent van zijn chef op. En dan Sasje gebeld en zegt van wil je ook beginnen als chef op? En dat was ook zijn eerste spot als chef op. Nu is ook nu 30 jaar later ook nog actief als chef op en heeft een fantastische carrière gehad. En heeft dat nog. En dus die woensdag, de week erop, dat spotje geraakt. Ik heb dat dan gemonteerd. En een maand of twee later ben ik begon. Met mijn eerste spot, dat was toen bij Alexie Film. Dat was een spotje voor TV Express of zo. En daarna is het begon. En nu zijn we 30 jaar later. En 650 films en 650 reclamespotjes later. Dat is echt zot. Iedereen zei tegen mij toen ja, een regisseur, dat is vijf tien jaar, gemiddelde van zeven jaar. Dus ik dacht van oké, ik ben nu al vier keer langer bezig dan ik dacht. Ik vind het nogal plezant. Er is veel veranderd, maar het is nog altijd spannend en ik vind dat nog altijd als een leuke.
SPEAKER_03Ik zie het nog zitten. Maar was het hem achter dat je hij nu derti jaar al bezig zit?
SPEAKER_01Ja, ik heb er heel vaak over nagedacht. Hoe zit het eigenlijk? Waarom kun je blijven duren in een job die eigenlijk een modejob is? Regisseur, dat is iemand die plots op de markt komt en iedereen wil ermee draaien. En dat duurt dan een aantal jaar, en na een aantal jaar zagen alle reclamebureaus van, oh ja, nee, niet weer een dingen, er niemand anders. Die mode, dat is iets waar ik eigenlijk heb kunnen tegenvechten op een persoonlijke manier. Ik had niet één stijl. Dus ik was eigenlijk bekend als regisseur voor comedie, maar ik deed ook vignettes en ik deed ook auto's. En ik had zo'n showreel voor autocommercials. Ik had een showreel voor comedie. Ik had een showrew voor vignetjes met camerabbewegingen. En overgangstjes en dat weet ik. En ik heb dus constant kunnen spelen tussen die verschillende stijlen en dus blijven duren. Want ik zat niet ene stijl. En dat is misschien iets dat ik een soort advies dat ik zou geven, let op dat je niet in ene stijl blijft, want je zit er toch in. Het is eigenlijk ze betrapt in je eigen keuze. Misschien moet je even een manier vinden om verschillende stijlen te kunnen creëren en te kunnen spelen, vooral, dat is één. En mijn tweede advies is blijf alsjeblieft niet in België. Zo snel mogelijk naar het buitenland. Zo snel mogelijk naar de grotere markten. Waarom? Omdat de Belgische markt is klein is, de Belgische reclamebure klein, en ze zijn heel snel, mensen. Maar als je dan in Frankrijk begint te draaien en dat je daar prijzen wint, en als je in Duitsland en in Amerika en in Engeland begin te draaien, en als het daar goed gaat en dat je toffjes maakt, dan gaan ze weer bij. En dat is eigenlijk ook voor mij het geval geweest. Ik heb heel veel in Nederland gedraaid. Heel veel prijzen gewonden kan. En wat gebeurt er dan? Dan wil in de Belgen absoluut met mij draaien, omdat ik daar in Nederland actief ben en reizenwinnen kan. Dus ik heb twee adviezen: zoveel mogelijk stijl, en zoveel mogelijk naar het buitenland. Zo min mogelijk in België draaien.
SPEAKER_02Welke stijl heb jij? Vind je een moeilijke vraag?
SPEAKER_03Moeilijke vraag. Wat is stijl ook?
SPEAKER_02Zij meer zo iemand die comedy-dialogen had gaan regisseren, of is het meer zo modestijl of het begin de interesse in films is wel geboren vanuit veel comedyreeksen, ook in Vlaanderen en acteurs en inderdaad, dialen en spelen daarmee. Ik heb ook een eindwerk gemaakt op school toen dat ook wel wat comedy was. Comedy getind was. Maar ik merk wel dat ik de laatste jaren meer aan het vertoeven ben, of dat ik meer aangetrokken voel tot serieuzere dingen als meer modeachtige dingen, inderdaad, pelliculen draaien en veel muziek ook, wat je. Ja, als ook toch zeker kwaliteitsniveau probeert te halen ofzo, dat wel een beetje zo serieus genomen kan worden ofzo. En dan ben ik zo even uit dat ding van comedyfictie geweest of zo. Maar zoals jij zegt, ik vind ook niet dat je ene stijl. Ik snap wel dat je je stap bekend voor één stijl bij veel productiehuizen waarschijnlijk. Maar ik wil zoveel mogelijk doen eigenlijk. Ik sluit niks uit. Ik zou zoveel mogelijk doen. Ze hebben ook verschillende dingen. Maar interessing natuurlijk binnen bepaalde vlakken. De commercials die ik zie ofzo. Zijn dan wel vaak de grootste dingen ofzo. O de mensen die ik volg, die maken wel echt zo nanane kunstvorm op zich ofzo. Ook in een musicvideo. Dus ik denk dat ik daarin eerder daarin zou willen.
SPEAKER_03Je zit eigenlijk nog een klein beetje zoekende van oké, waar ga ik naartoe. Hoe kan ik mij positioneren? Anders te zijn dan de anderen eigenlijk. Dat is een beetje.
SPEAKER_02Dus denk ik, we allemaal wel een beetje ambiëren.
SPEAKER_03Maar je zegt man nu, ik heb drie stijlen, drie. Maar jij krijgt toch heel snel ook een stempel van je zet zo iemand of zo iemand. Was je daar in het begin niet bang van stempel te krijgen?
SPEAKER_01Ja, tuurlijk. Maar in het begin laat je je eigenlijk bang met die stempel. Hij maakt de beslissing niet zelf. Dat zijn de reclamebureaus die dat eigenlijk, of de producers die dat eigenlijk maken. En hij zit dan afhankelijk van die stijl. Dus je krijgt alleen maar scripts die. Die stempel hebben dan. Ik wilde natuurlijk zoveel mogelijk verschillende dingen. Dat is eigenlijk tof. Ik pak een regisseur die zijn hele leven dezelfde spot maakt. Maar is dat niet echt onwaarschijnlijk vervelend. Dus je wilde eigenlijk zoveel mogelijk verschillende dingen proberen. Je wilde even werken met de stad, je wil even werken met dit en met dat. Dat is eigenlijk. Een chef in een keuken. Wie wilt er nu constant bezelden om lid gaan bakken. En als regisseur wilde dat ook. Dus ik heb daar eigenlijk proberen tegen te vechten, en dat is gelukt. Voy heel belangrijk. Ik snap dat ook, dat dat lastig en moeilijk is om te zeggen van oké, ik moet nu één stijl kiezen en ik moet daarbij blijven, moet dat zeker niet doen.
SPEAKER_03Reclameberaus, gaan ook snel als je al een eindje meedraait, misschien een beetje zegt wel, ah, dat is een beetje outdated. Hoe ga je daarmee om? Hoe blijf je actief en hoe blijf je mee evolueren?
SPEAKER_01Je kunt er niks tegen doen. Vanaf het moment dat je zo lang actief bent, weten dat er natuurlijk als man niet coman wordt voorgesteld op een project, dat je 80% kansen hebt dat de bureaus gaan zeggen van lijn, maar wat kom je hier nu? Werel die Node P. Verdomme toch? Is er geen jonge gast. Tuurlijk. Maar ik blijf nog actief in Frankrijk. In Frankrijk hebben ze dat niet, of ze hebben wel minder dan bij ons. Daar hebben ze een soort van respect voor de kwaliteit van wat ik kan. En voor de ervaring voor de ervaring. Ik kom altijd met mijn know-how. Ik stel dingen voor die voor mij heel simpel zijn. Maar voor hen is dat dan van, ah ja, we kunnen dat zeker proberen. En het resultaat is altijd heel goed volgens hen. Dus ik blijf werken voor mensen die respect hebben voor ervaring. Degenen die dat niet wel, dan ja, oké, fijn, je kan er niks in doen. Wat ik wel zou kunnen doen, is een andere naam gaan opzoeken. Bijvoorbeeld tractor of een rebrand. En dan afkom met een daftpunk haal of zo.
SPEAKER_03Maar ze gaan altijd weten dat man een Koeman is.
SPEAKER_01Waarschijnlijk wel. Maar je kunt daar niets tegen doen. Het is jammer, maar je kunt er niets tegen, maar dat is wel echt iets die misschien wel typisch Belgisch is.
SPEAKER_03Ik denk dat wel.
SPEAKER_01Het is een soort van. Jong creatieven in Frankrijk, ze zien dat absoluut niet als een probleem. En ik kom niet af met een hoodie of met een klakken om er jongen uit te zien, snap je?
SPEAKER_03Maar je ziet er nog goed uit.
SPEAKER_01Oh, merci, maar fijn toch.
SPEAKER_03Miljam, jouw opleiding, wat heb jij gestudeerd?
SPEAKER_02Ik heb film aan RV gestudeerd. Film TV, video.
SPEAKER_03Het was technische opleiding. Technische opleiding. En als technische opleiding, regisseur worden, is dat dan niet iets uitdagender?
SPEAKER_02Ja, want ik ben altijd al wel bezig geweest met film, maar toch van heel jong en dat was altijd door grote interesse in de camera en in het technische echt. Omdat ik ook wel een beetje een tech persoon, tech nerd ben, diep van binnen. Maar mijn ouder worden en mezelf te ontwikkelen, ben ik ook wel meer en meer een visie begon te hebben en dingen wel vertellen ook echt. Ik begon op mijn ogen begonnen wat open te gaan. Als ik ook de Belgische regisseurs een beetje begon indoor te hebben en begon te verdiepen en terug te kijken naar hoe alle grote fictieregisseurs zijn begonnen. En die zatten dan allemaal aan Sint-Lukas van Triets. Ik dacht, shit, ik heb dat niet gezeten, dus ik kan nooit regisseur worden. Maar ik denk nu gewoon van dat gewoon doen voor gaan wat je wil doen. Ik heb dan ook nog één jaar regie aan Triets gedaan daarna, maar het was corona. Ik moest dan twee in tweede jaar beginnen en ik merkte dat ik precies een beetje dubbel hetzelfde aan toen is uiteindelijk. Ik wist zo niet hoe wat het nieuwe gezien.
SPEAKER_03Geen evoluctie aan het maken was op dat moment.
SPEAKER_02En dan ben ik gewoon beginnen werken als zelfständige en ook heel veel projecten gedaan waarbij ik zelf nog steeds zelf veel monteer en een beetje een Zwietsermis ben. Maar ook daar wil ik een beetje van afstappen en echt puur de regie doen en samenwerken met mensen die in elk vak toen als het best doen.
SPEAKER_03Dat lijkt mij heel tof. Nu naast Pub doe je ook wat kortfilms en dergelijke, waar je ook al wat prijzen mee gewonnen hebt. Wat doe je liefst?
SPEAKER_01Fictie en documentaire.
SPEAKER_03Dat is iets is dat je ook zelf echt helemaal.
SPEAKER_01Het is veel minder druk. Je kunt je eigen ding doen. En als het niet goed is, dan is het jouw fout. Snap je? Dus dat vind ik veel toffer. Maar reclame, ja, ik heb al mijn leven gedaan. Ik heb er respect voor, maar het is absoluut niet het liefde dat ik doe. Zeker niet.
SPEAKER_03Omdat je altijd afhankelijk zijn van feedback afhankelijk van een twintigtal mensen bijna nu.
SPEAKER_01Vroeger was het minder. Vroeger had de regisseur heel meer power. Dat was totaal een andere wereld, en nu veel minder. Maar moeten we inbeelden. Ik heb in de eerste 5, 7 jaar een intentienota aan moeten schrijven. De bureaus kwamen mij halen en vroeger wil je onze stad maken. Er was geen pitch. Ik heb dat eigenlijk zeven jaar lang gekend. Dat ik eigenlijk tot in 2002, 2003, dat ik eigenlijk, ik kreeg het script binnen en ik moest kiezen. Oké, wat ga ik volgende maand of binnen twee of drie maanden gaan draaien. Ik ga dit doen, dus die twee up. En ik zei toen ja, en dat was het. Een telefoon, oké, oké, je wil het draaien. Oké, fantastisch.
SPEAKER_03Leukse positie, dat is eigenlijk.
SPEAKER_01En het budget, ja, we had wel zien. We had het wel zien. Dus mijn producer mate dan een budget en leverde dat in. Het was een beetje te veel of een beetje anders, maar dat was het. En dat is een andere wereld, want ze komen jou halen voor jouw talent. En de relatie is compleet anders natuurlijk. Je zijn niet bezig met ik ga iets voortal, maar ik ben eigenlijk benauwd, zou ik het voorstellen. Of had dat in mijn intentienoten als ik dit schrijf, had dat dan winnen of gaan me verliezen? Ga ik te ver van het script of ben ik er te dicht bij? Nee, jongen, ze kwamen mij aan, dus ik deed gewoon mijn ding. En ze zeiden van ah ja, tof. Oké, we gaan het zo doen.
SPEAKER_03En nu zijn je van veel meer factoren af aanpakken.
SPEAKER_01Zeiden Budget moet kloppen. Budget moet kloppen. Je moet voorzichtig zijn in je intentie. Je moet even mee gaan met de wind en moet surfen en opletten. En ja, dat is een totaal ander ding. Tuurlijk doe ik liever mijn eigen projecten. Want daar doe ik mijn eigen ding en daar schrijf ik wat ik wil en draai ik hoe ik het wil. De power ook van de creatieven in het vak is ook veranderd. Ik heb het begin van Duval Guillaume leren kennen, dat was het reclamebureau 20 jaar geleden. En ik zie mij nog zitten in een PPM geloof het of niet. Dat was een PPM voor het gemeentekrediet. En we zitten daar twintigtal mensen rond de tafel, en Joon van der Stiegelen, dat was dus de baas, en de creatieve directeur van het Einschad. En we zitten daar en vertel dat de film in elkaar gaat zitten en zo. En plot zegt die klant. Ja, ik zie het eigenlijk anders en ik zou misschien liever dit of dit. De manier waarop jullie die spot willen draaien, dat gaat dan een beetje een donkere richting. Dat wordt eigenlijk een beetje een Dark Comedy style. En gehad wel een spiegel in, geloof het of niet? Sta recht hanna de kapstok. Pak de mantel van die klant, han naar die klant en zeg van hier. Het is gedaan. Dat interesseert mij niet. Onze relatie is gedaan. Je mocht naar huis en moet niet meer binnenkomen.
SPEAKER_02Maar de klant zicht gewoon mengen met de klant.
SPEAKER_01Mengen met het artistieke en het creatieve van.
SPEAKER_02Nu is er vandaag standaard. En nu is iedereen bang.
SPEAKER_01Zit je in een PPM en zegt de klant hoe die film er moet uitzien. En iedereen houdt zijn meul.
SPEAKER_03Ja, maar is niet wel de klant verliezen.
SPEAKER_01En als de klant zegt van het is geen blauw kleed, het is een rood kleed. Toen zegt iedereen van ja, rood kleed is mooi. Zeer mooi. Snap je, dat is totaal veranderd. We zijn allemaal veel te braaf geworden. En niemand durft nog iets zeggen. Het is zot. Het is eigenlijk totaal omgekeerd van wat dat zou moeten zijn? Hoe kan het nu in hotsnaam dat je in een PPM zet en dat de stilisten vertellen hoe de kleding er gaat uitzien, en dat de klant ga zeggen van dit wel, dit niet, dit wel, dit niet. Dat is echt zot. Hoe kan het in hotnaam dat de klant ga vertellen in welk appartement of welk huis we gaan draaien, dat is zot. Vind je dat niet?
SPEAKER_02Kant is koning.
SPEAKER_01Kant is nu koning en iedereen doet mee.
SPEAKER_03Is dat ook een beetje te maken met de social media dat klanten bang zijn voor kritiek van mensen, dat er veel rapper en kritiek geuit wordt online.
SPEAKER_01Ja, dat zou kunnen, maar ik heb het gevoel dat we gewoon door de jaren heen, van langs Tom meer de power aan de klanten gegeven en nu heeft hij dat. En dat is nu gedaan. Nu kan je er niets tegen doen.
SPEAKER_03Is het in alle landen een beetje, is dat overal zo?
SPEAKER_01Dat is overal in Frankrijk ook, maar minder. Ze zeggen ook de kleding, en ik moet omhangen. Ik ga dan tegen die stilisten gaan zeggen van oké, wacht. Op mijn manier doen. En op de set ga ik dan even een beetje gaan pushen in de richting van dat ik wil. En voor alles zo'n beetje. En ik ga zorgen dat als ze liever in één locatie draaien, dan ik liever in de andere, ga ik mijn best doen om een oplossing te vinden om er niet in mijn locatie te draaien. Het is geen heilig aan speel. In Frankrijk is dat ook zo, maar minder, zou ik zeggen. Meer respect voor ideeën en voor de visie van de regisseur. Ze stellen wel heel veel vragen, ze snappen natuurlijk niet. De techniek en de film en ze snappen dat niet. Dus als je afkomt met een oké, we gaan het zo doen met jump cuts. Oei, oei, oei, maar wat, dan moet dat dan gaan uitleggen. En nu is het makkelijk, want met de AI kun je gewoon een simulatie maken en laten zien. Dat is nu veel makkelijker dan vroeger. Een van de voordelen van AI. In alle landen eigenlijk zo'n beetje in die richting aan het gaan met de klanten.
SPEAKER_03William, wat denk jij over AI? Ben je bang als beginnend regisseur?
SPEAKER_02Ik heb er niet zoveel over te zeggen, ik probeer dat gewoon te regeren. Ik sta er zelf niet echt voor. Ik zie wel veel dingen passeren van video's die er gewoon echt uitzien en zo. Maar ondertussen blijven we allemaal gewoon verder doen en blijven wel dingen shooten en zo. Dus ik denk, hoe meer we erover spreken, hoe meer het een ding wordt ofzo. Dus ik probeer gewoon verder te doen zoals normaal. En niet te veel van weg te liggen en ik denk dat dat dan gewoon wel naast elkaar zal blijven bestaan ofzo. Je natuurlijk voor ChatGPT of zo is heel handig voor teksten te verbeteren of dit of dat. Maar voor de rest gaat dat wel heel ver en is gewoon scary. Dat is gevaarlijk.
SPEAKER_03Maar nu, ik heb de indruk dat er nu wel wat vaker naar Craft wordt weer gevraagd om een beetje tegen de AI in te gaan. Hoe sta jij tegen de AI?
SPEAKER_01AI, heel veel voordeel, heel veel nadeel. Ik ben persoonlijk wel een beetje bang. Ik zie nu heel veel films met twee regisseurs. De regisseur en de AI-regisseur. Dus je op heel veel series, twee regisseurs. En de ene komt tegen de een andere voor de achtergrond, we moeten niet met de 40 mm draaien, maar wel met de 32. Want dit en dat, en dit en dat. Dat is nu van langstom meer. Ik heb het gevoel dat we op kort termijn alles in de studio gaan draaien. Want dat wordt van langstom beter. Kwaliteit van de beelden, de geloofwaardigheid van de integratij en dergelijke. De integratie zijn van langstom beter. Dus ik heb het gevoel dat we op kort termijn geen reden meer is om op straat te gaan draaien, waar dat zou kunnen regenen of dergelijke, je zijn niet afhankelijk van het weer. En ik heb het gevoel dat er ook van langstom minder van langstom rapper naar een manier van filmen, waar je eigenlijk geen acteurs meer had op de ZHDM. Ik vrees dat de acteurs ook zijn, je werk meer vinden. Ik heb het gevoel, ik ben echt onwaarschijnlijk benod van de AI. Maar het is ook omdat ik het liever niet zou hebben, maar dat ik voel dat er. Er zijn heel veel voordeelen. Wij moesten uren spenderen om beelden te vinden en om dit te doen nu als ik nu een intentieota inlever, die film zit daar al in. En je kunt hem al op video laten zien bijna.
SPEAKER_03Ik vind dat niet een beetje moeilijk om al een video te tonen, om dan eigenlijk niet al te veel een gevoel te geven aan de klant van het is echt die richting.
SPEAKER_01Ja, maar ik zeg wel, ik schrijf er wel bij, let op dit en dat en dat is. Maar ja, tuurlijk. Maar ik gebruik die tools wel. Wat ik nu vrees, dat wordt van lang zo snel nu. En we gaan niet meer weten wat er echt uit is. We gaan niet meer weten. Ofwel gaan ze erbij moeten zetten met een sterretje of.
SPEAKER_03Er is verplichting gekomen om erbij te zetten.
SPEAKER_01Het gaat de enige manier zijn volgens mij.
SPEAKER_02Ik denk, ondanks dat het er zo goed uitzien, denk je dat nooit nooit het echt kunnen vervangen. Tuurlijk. Ik denk ook niet dat dat gaat gebeuren.
SPEAKER_01Tuurlijk. Ik hoop.
SPEAKER_02Het is een beetje gelijk een videogame of zo, die ook elk jaar er beter uitzien, maar dat ga nooit eruit zien als echte mensen. Dat gaan nooit zijn.
SPEAKER_01Bijvoorbeeld, Pakt Spotify. We zitten nu ongeveer aan 20% AI-muziek op Spotify. Ik kan af en toe gaan zeggen van oké, dat is de muziek van AI. Maar niet altijd. Dus de grap van muziek is al heel erg. Je kunt nu al heel snel mijn stem gaan kopiëren en mijn stem gebruiken voor iets compleet anders te gaan vertalen. Als Stefan dat nu wel, hij pakt mijn stem. Hij schrijft een andere tekst. En hij vervangt wat ik nu aan het zeggen ben. Dat kan. En iedereen kan er geloven. De lipsyn ga misschien niet goed zijn, maar whatever. Maar dat is echt zot. En binnenkort had hij mijn kop hangen vervangen door een anders. En iedereen gaat erin geloven.
SPEAKER_03En dan een nieuwe regisseur voorstellen.
SPEAKER_01En een nieuwe regisseur gaan voorstellen en heel veel werk.
SPEAKER_02Als je een kop jonger maakt, dan kunnen we misschien. Dus niet bang zijn van de reen.
SPEAKER_01Niet bang zijn. Content zijn.
SPEAKER_02Ik heb zo een gevoel van. Ik heb daar absoluut alles behalve onder controle. Dus bang van zijn, heeft zo geen zin of zo. Nee, ik snap gewoon je ding blijven doen.
SPEAKER_03Ik zou zeker niet bang zijn.
SPEAKER_02Wat zal moeten overleven, zal wel overleven, denk ik.
SPEAKER_03Maar ik kan ook wel snappen, maar nu is het zo in de laatste tientallen dat je daarmee bezig bent van oké, wat heeft mijn toekomst op korte termijn nog?
SPEAKER_01Stel je voor dat je nu plots spotjes ziet op tv die toch 100%. Er zijn er toch wel. En dat ze van Langstom beter worden. En dat je er van Langstom meer ziet. En dat je dan en dan wat. Snap je? Dus er was een verleden jaar was er een. Iets in Frankrijk over AI-spotjes. Dat was eindejaar spotjes. Ik had een animatiespot met een wolf. Spotje van twee minuten en 40 seconden of zo. Voor het Cochamp of Termache, weet ik veel, of Carrefour en van die. En er was een andere merken, namelijk Coca Cola, ze hadden ook een animatiespot eindejaarsfilm gemaakt, maar compleet in AI. En toen zag je het nog. En mensen thuis, dat is ook belangrijk, dat de mensen thuis het zien of niet. En mensen thuis had ook gezien dat die Coca-Cola spot dat er iets was. En die animatiespot, die was echt gemaakt door animatiestudio's en klassieke manier, dat dat eigenlijk fantastisch uitzag. Dat er fantastisch uitzag. Maar gaat dat nog blijven duur? Gaat die grens er nog zijn, gaan we het verschil nog zien binnenkort? Dat is mijn vraag.
SPEAKER_02Tegen het hele punt van creëren eigenlijk. Dus eigenlijk is dat het antwoord voor geld gewoon. De reden dat dat bestaat, is toch puur geld. Want het punt van het creëren van films, of dat dat nu commercials zijn of kunstfilms, is dat het menselijk is. Dus dat is compleet belachelijk.
SPEAKER_01Die budgetten gaan niet omhoog.
SPEAKER_02Budget heeft alles in huis.
SPEAKER_01Die budgetten, ja, die optie zal er dan zijn. Want die budgetten gaan niet meer omhoog.
SPEAKER_02Maar dat is gewoon ridicule als je erop als je het bekijkt. Als wij ooit in een wereld zouden leven waarin alles AI is dan hebben wij ons eigen helemaal. Absoluut.
SPEAKER_01Het zou kunnen zijn dat het een moddement is met AI. En dat we dan pas.
SPEAKER_02Ik denk dat ook wel.
SPEAKER_01Hopelijk. En toen kwam video en iedereen had iets van. En dan is iedereen begon.
SPEAKER_03En 3D is dan. En 3D was ook 3D. En dat 3D ging worden.
SPEAKER_02Dat is wat ik bedoel, als iets echt voorbestemd is, dan zal het wel overleven. De mens zal uiteindelijk altijd wel bepalen wat er blijft en wat niet door.
SPEAKER_01Maar er is wel één ding dat we moeten aanvaren, is dat je films gelijk Avatar, dat dat nu wel, dankzij AI. Dat dat veel makkelijker is en goedkoper om te produceren, vroeger kostte het dan een miljard en misschien had het nu 100 miljoen kosten. En oké, je moet dat aanvaren. En het ziet er oké uit. Ik zeg oké.
SPEAKER_02Vroeger zag het er super goed uit. Nu is het oké. Ja, nu is het oké. Daar gaan we toch niet voor? Nee, tuurlijk. Maar mensen. De meerderheid is oké met oké. Voilà.
SPEAKER_03Wij zijn niet oké met oké.
SPEAKER_01Ik weet niet nog altijd niet oké met oké.
SPEAKER_03Waar zie je zelf in de komende vijf jaar in de sector?
SPEAKER_01Hopelijk draai ik nog af en toe een reclamespotje. Nu draai ik ongeveer nog een 10-12 per jaar. Hopelijk nog een paar in vijf jaar. Maar vooral wat ik zou willen, is de komende vijf jaar. Mijn droom is een speelfilmdraaien. En ik ben nu ook bezig met het schrijven van een reeks van een serie. En hopelijk gaat dat ook kunnen gebeuren. Interessant, het is heel ambitieus. Ik ben aan het schrijven met een collega, waar we zijn er al zes maanden mee bezig en het is nog niet af. En de speelfilm. Nu ben ik eindelijk blij met het script. Het was ook een serieus proces om daarmee blij te zijn.
SPEAKER_03Is dan Nederlands talen, Frans talen?
SPEAKER_01Ik ga waarschijnlijk een Frans taalfil van maken. Want ik heb het gevoel dat ik met Franse acteurs zou willen draaien. Ik heb lang getwijfeld tussen Franse acteurs en Engelse acteurs. Ik zou waarschijnlijk zou ik nog kunnen dat moest ik een goede Belgische producent vinden, dat ik het hier in België draai. Voor iedereen die kijkt. Moest er iemand zijn die interesse heeft in een goedkope intimistische film van Nannie Moretti. En wel, ja. Welkom.
SPEAKER_02Hoe zie jij binnen vijf jaar iets gerutineerdere manier werk heb, of als regisseur dan.
SPEAKER_03Het is omdat je nog een beetje zoekend bent, dat je waarschijnlijk nog niet 100% weet welke richting je juist uitgaat.
SPEAKER_02Ik denk dat ik gewoon mij in die reclamewereld wel onderdompen en daar eigenlijk veel ervaring in op doen. Maar ik denk dat dat wel een goede speeltuin in een leerschool is. Want zoals gezegd, misschien minder om je eigen ding, 100% is daar misschien minder. Maar ik denk voor de kilometers dat dat wel echt goed is.
SPEAKER_01Ja, en ook om te leren spelen met al die tools.
SPEAKER_02En ook in het buitenland was gezegd. Dat inspireert me wel hard en dan.
SPEAKER_01Maar ook je eigen ding doen.
SPEAKER_02Niet alleen maar reclame. En een beetje Olifanten veld te creëren.
SPEAKER_01Vooral je kortfilms en clips en dat ook.
SPEAKER_03Ws begin het ook met iets dat je zelf gedaan hebt, van wauw, dit is iets dat we nog niet gezien hebben, en dat je dan eigenlijk snel kunt verkopen naar een bureau. Omdat je dan je eigen stijl een beetje toont.
SPEAKER_01Maar reclame is alleen maar een modeding. Toen ik begonnen was, toen ik begonnen ben, dat was de mode. Dat was nog met de Aris 435. Dus de 35 mm camera. De 416 heb ik al mee gedraaid. Als je de camera stop zette, dan was er zo'n witte flats, weet je dat? En in die witte flats, hoe je dan de camera weer opstart, dat gebruikten wij als overgang om te kutten van één shot naar de ander.
SPEAKER_02Dus je gaat altijd zo'n soort tegenwoordig terug hippen.
SPEAKER_01Ik ben zo bemoemd met. En dat was toen de mode. Maar dus je kunt dat een maand of zes of zeven uithalen, maar dan is het pasé. Dan willen ze dat niet meer. Nu zie ik bijvoorbeeld op tv door allemaal verschillende regisseurs. Constant maar dezelfde film. Met camerabewegingen. En de camera en de boroscoop, en dat draait aan, en als overhangen. En het is echt constant dezelfde film, met superkorte lenzen en dit en dat. Maar dus ja, die jonge regisseurs, ik kan niet zeggen van dat is door de dian, dat is door de dian, dat is door de dië, snap je? Die modus die passeren, en dat is ook waarschijnlijk nog een tip voor William. Wat is de volgende stijl? Zodanij je constant kunt anticiperen.
SPEAKER_02Dat probeer ik wel echt op te beer. Wat jij nu zegt, ik constant probeer ook in het werk dat ik daar maak, en meer in de event sector of muziek. Op Instagram zie je ook heel veel filmpjes die nu bijvoorbeeld van die klikjes gebruikt.
SPEAKER_04Klik, klik, klik, flash, flash, flash, flash. En zo.
SPEAKER_02Low shutter speed effecten, dat je ook denkt van nog eens, nog iets, nog iets, nog iets. Dus ik probeer je gewoon altijd rap voor te zijn inderdaad. Nender Wing te slagen ofzo. Dat is wel iets dat ik probeer.
SPEAKER_01Je voelt voor het moment dat er heel weinig inhoud is in de script, vandaar dat de craft eigenlijk veel meer taalt. Ik kom van een periode waar het script echt heel goed was al in het begin. En je kreeg dat script binnen en het was al van fantastisch. Je laag al dubbel als je het script. Nu durven ze dat niet meer. Vandaar dat ze dat eigenlijk allemaal gaan kamoufleren met een manier.
SPEAKER_02Maar dat valt nog altijd door de mentor. Een script is de basis.
SPEAKER_01Ja, maar nu is dat eigenlijk zie zelden een tof spotje, omdat vanwege het script. Veel te weinig.
SPEAKER_02Spots zijn wel iets geworden om visueel vooral al uit te gaan voor dag.
SPEAKER_01En omdat het script niet echt goed is, dan proberen ze met manier van filmen en de muziek en dit en dat, proberen ze het goed te maken.
SPEAKER_02Maar ja, soms heb ik ook wel zoiets van. Als een spotje er echt mooi uitzien, en het duurt 30 seconden en dat is visueel, grijpt u dat dan. Maak dat ook wel van. Je moet niet altijd super een heel diep kern hebben of ik ga het meer vergelijken met de chef.
SPEAKER_01Je kunt een heel mooi bord hebben. Het ziet er echt fantastisch uit. Maar het is niet lekker. En je kunt ook gewoon een super goed ingrediënt, en het is echt perfect gebakken. Voor mij, die presentatie, is dat niet belangrijk als het super lekker is, snap je? En daarom vergelijk ik het een beetje aan de pub.
SPEAKER_03Just vertelde je dat je opleiding in Frans Talen gedaan hebt. Hoe komt dat eigenlijk?
SPEAKER_01Dat was eigenlijk toeval. Dus ik ben afkomstig van Kortrijk, je hebt het misschien hoort. En ik ben gaan studeren in Brussel. Journalisme. En ik vond dat echt super vervelend. Dus ik wil absoluut filmregisseur worden. Dat was eigenlijk al heel lang met een droom. Waarschijnlijk al toen ik de film van Spielberg duo, zijn eerste film met die kamjongen en die nothoor, briljant. Dus sindsdien moest ik absoluut Steven Spielberg worden. Ik heb nu de baard, maar de rest niet. Maar een vriend van mij was, probeerde. Dat was toen met examen altijd mijn examens in de filmschool. En ik ben om binnen examen in Hamza.
SPEAKER_02Ja, bij de meeste school.
SPEAKER_01Dat was toen al het geval. En hij ging naar het Sas en IAD. Die vriend van mij. En ik zei dat ook doen. Dus beide. En toen kon je nog beide examens proberen. Want die waren twee weken na. Nu doen ze dat exact dezelfde dane, zodat niet twee school en examen kunt proberen. En hij heeft SS gedaan en ik ben niet geslaagd op SS, maar wel op TJ. En vandaar, maar dat was eigenlijk toeval. Had hij nu op Rits geprobeerd, dan had ik het ook gedaan, dat was eigenlijk toeval. En dan ook natuurlijk ook Franstalig begon met Franstalige regisseurs. En vandaar het feit dat ik jarenlang de bureaus dachten dat ik een Franstalige regisseur was. Ze wisten niet dat ik het in West-Vlaanderen was.
SPEAKER_03Maar hoe gemakkelijk is het om je te gaan voorstellen, ga je dan naar alle productiehuizen gaan voorstellen, of hoe doe je dat op dit moment?
SPEAKER_01Dus ik heb mijn showreel opgebouwd hier in Brussel. En dan de Belgische regisseur, die zijn superhip in Frankrijk. Die waren toen nog hipper in Frankrijk. Er was een Belgische regisseur, dat was de regisseur van Sette Arrive Prix. Kij je die film?
SPEAKER_02Dat is Ben Poe worden.
SPEAKER_01Dat was een acteur, maar de regisseur was Belvaux. Niet Lucas Belveux.
SPEAKER_00Jean.
SPEAKER_01Nee, ook had terugkomt. Maar dus die haast was super hip vanwege het succes van Sterri Petivou, in Frankrijk. En vandaar was er een soort interesse waar al de Belgische regisseurs plots hip, en ik ging erin niet. Dus Frankrijk heb ik eigenlijk niks moeten doen. Ze zijn me komen halen. En als je dan in Frankrijk begint, dan had je met prijzen, dat kan en zo, en dan zit in kan. En dan komen al de Duitsers af en de Italianen, en iedereen komt af en ze willen absoluut met jou werken. En toen was het met exclusiteitscontracten. Dus ik was exclusief in Balië, betaald. Exclusief in Frankrijk, betaald. Exclusief in Duitsland, betaald. Dat was een andere wereld.
SPEAKER_02Roze hemel.
SPEAKER_01Het was een beetje zot eigenlijk, on eerlijk te zijn. Maar nu is dat anders. Dus ik zou zeggen, misschien moet je zelf een show gaan voorstellen hier en daar bij de productiebedrijven, waarvan je denkt van ja, in Engeland is dat een goed bedrijf. In Frankrijk is dat een goed bedrijf, en dit en dat. Op een gegeven moment gaat er wel zeker iemand zijn van oké, we gaan proberen.
SPEAKER_02Ik stuur even toe eens een mail, maar dat is niet zo effectief. En daar denk ik.
SPEAKER_01Misschien niet. Misschien moet je naartoe.
SPEAKER_02In een wijze seconden niet binnenkom. Ik heb ook al gedacht dat ik gewoon naar een stad moet gaan. Parijs of zo. En een week blijven en echt gaan aankloppen aan de deur letterlijk. Werkt dat nog vandaag? Ik weet het niet. Ik weet niet.
SPEAKER_01Dat ik man ben naar filmschool. Want toen de Gouden Hits nog?
SPEAKER_02De Gouden Gids.
SPEAKER_01Ken je dat? Ik kan dat niet. Ja, dat is niet.
SPEAKER_02Nee, nee, nee. Dat ken ik niet. De witte gids en de Gouden Git.
SPEAKER_01Dus ik kijk naar productiehuizen. En ik begin a. Alexiefilm. Aliciefilm. Het was niet ja, het was niet nee. Maar het was toen als regie assistent. Twee Banana Split. Toen kreeg ik een no-go. Die nooit met mij willen werken. Ik ga nooit weten waarom. Maar het ging dus niet. En later als regisseur ook niet. Ik weet niet. Je bent B, C, D, weet je, Z. Z-I-A. Ken je dat nog? Ik bouw en ik zeg: ik zou willen werken als regieassistent. Zegt hij ook. Kom een keer af he. Dus ik ga er naartoe. Zegt hij. Wat zijn je de voordelen? Ik zei ja, ik spreek Frans, Nederlands Engels. Opgevoed in het Engels door mijn moeder. Ik spreek een beetje Duits. Ja, dat is niet slecht. En je rijbewijs? Ja, ik heb een rijbewijs. Oké. Ik zei, en nog iets? Ik moet jij hail dan. Oeecht hij? Ik zei nee, ik werk s'nachts in een bar. Ik werk ook in ochtends voor Skynet. Dat was toen een concurrent van FedEx en UPS, UPS. En zegt hij: wanneer kan je dan werken? Ja, maar dat is mijn probleem. Oké, zeg je: weet je wat, mocht je direct aan bij hen.
SPEAKER_02Klinkt zo, revelant is allemaal zo.
SPEAKER_01Dat was het. Maar dat was wel de laatste, nee. Zit IA, er was geen ZB whatever.
SPEAKER_03Vroeger kon je nog niet betaald werken. Nu kan dat niet meer. Nu kan dat niet meer.
SPEAKER_01Nu heet dat stage, heeft mij wel direct betaald. Heeft dat wel gedaan. En daar ben ik begonnen als regieassistent en dan ja.
SPEAKER_03Wat is jouw zotste project of je duurste project, ofgeen dat je zegt van wauw, dit was amazing.
SPEAKER_01Mijn zotste project was een spotje hier in België voor zwant, dat was een Halacho. Dat ben de naam van het bureau verheet, maar het gaat wel terugkomen. Lowe, denk ik. Lowe troost. Dat was in de loopgraven in de Eerste Wereldoorlog. We hebben dat op Low Shutterspeed gedraaid op 180 graden en ik heb dat nooit verteld aan niemand dat ik de Shutterspeed had veranderd. Dus dat stroboscopisch effect van het beeld. Dat wist niemand, behalve de chef op, dat was Gleen Spekaart toen. Hij had dat voorgesteld aan mij. Hij had mij een voorbeeld laten zien. Saving Private Ryan. Weer al, Steven Spielberg. En ik had gezegd van oké, wat doen, maar ik ga dat nooit vertaal aan de handschap en aan de klant. Dus 35 mm twee camera's, een ploeg van 20 man. Zot echt, hè? Dus echt ook in een veld, gewoon die loopraven, gebouwd. Gigantisch. Met ontploffingen en dit en dat. Steven Spielberg. Ja, de Max, echt de max. Nu kom in de editroom. En ik zie die Russen, man, ik ben echt te flippen, dacht van dat gaat dus niet. Je gaan dat nooit aanvaren. Wat gaan we hier niet mee doen? We gaan naar draaien. Wie gaat dat betalen? Door die low shutter speed. Ja, dat zag er echt fantastisch uit, maar je hebt dat niet verkocht aan niemand.
SPEAKER_02Je hebt dat gewoon gedaan. Soms moeten dat doen.
SPEAKER_01Ja, oké.
SPEAKER_02Risky.
SPEAKER_01We monteren het spotje. Dat was een 30 seconden spot. Dat lukt dus niet een 30 seconden. 40 seconden, dat lukt dus niet. 45, oké, samve. Ziet er goed uit. 60, perfect. Bureau, komt bij. Presentatie. Ik zie die koppen van die creatieven en zo, maai, van wat is dat hier nu, jongens? Oei, oei. Dat ziet er geweldig uit. Geweldig in de zin van scary.
SPEAKER_02Zien je dat?
SPEAKER_01Ja, voelt wel iets in die beweging in het stroboscopische van de bewegingen van die hasen, die dus lopen. Dus die ontploffing. En hij ziet dus ook die flitsen zijn anders dan. Oké, anyway. Ze zijn ongeveer overtuigd, maar ze hebben wel iets van misschien moet draaien. En dan komt de klant binnen. En dat was het magische moment. Een van toppunten van presentatie en reclame. Die klant komt binnen, maar ze zijn met twee. Die klant was gaan eten met zijn baas. CEO, Belgische CEO. Wat was het product geaccepteerd?
SPEAKER_02Zan. Ik zat in een oorlog.
SPEAKER_01Dus die klant komt binnen, maar je ziet aan de kop van de klant dat hij eigenlijk onder de druk zit. Hij was gaan lunchen met de baas. De baas had gezegd tegen hem, waar ga je nu naartoe? Ik ga naar de presentatie van het nieuwe spotje van Zwan. Wat ga mee, zegt die CEO. Dus die klant was in paniek. Dus ik kom binnen en er was een derde, zo'n soort stagiaire of zoiets. En die hassen gaan er zitten en ik zei: oké, ik ga de edit laten zien, maar het is nog niet afgewerkt. Nog geen grading en zo, kan kent dat niet.
SPEAKER_00Ik laat de spot zien. Eén keer twee keer. En dan stoppen we en wat pijs je ervan? De klant en gezegd en mij logo hem groter.
SPEAKER_01Nee, de klant vraagt natuurlijk aan de CEO.
SPEAKER_00Piramide. Vraagt aan de CEO wat prij ze? Die CO stach. Hij zo tegen zijn collega, moest ook han klappen.
SPEAKER_01Dat was echt fantastisch. En dan zeg ik tegen die mensen: ja, oké, merci, ik ben content, dat was de 60 seconden, en jullie hadden een 30 seconden voorsteld, en die CEO zegt tegen ze klant, dus de marketing zegt. Trek je een plan, dat is onze film. En dat was het. Dus dat was eigenlijk het meest magische moment van reclame voor mij. En dat ga waarschijnlijk nooit kunnen nooit beter krijgen.
SPEAKER_03Ik weet nog heel goed die film dat hij een zwanborstje smijt in plaats van een granat.
SPEAKER_01Hij had geen granaten meer om te smijt. Dus hij pakte zijn zwaanborstjes en de oorlog stopt. En dat was eigenlijk de moeite waar. Ik ben er heel blij mee. Nu nog altijd.
SPEAKER_03Awards voor commercial. Je hebt ook al Awards gewonnen met je kort films. Hoe kijk jij tegen Awards voor commercials?
SPEAKER_01Ik vind dat was niet belangrijk in het begin, toen ik jonge regisseur was, had ik iets van oké, we hadden wel zien. En dan kom het. New York Pencles en Kan. En hier ook CCB enzovoort. Ja, dat is natuurlijk fantastisch, want dat helpt natuurlijk. De week na de prijs in Kan, dan worden ze zot gebeld. Dus dat is natuurlijk fantastisch. Ik heb altijd vechtervoor gezoek te script, natuurlijk. In Nederland was ik constant op zoek. En soms kwamen er projecten binnen zonder budget, of misschien zelfs nul, waarvan ik zei tegen mijn producer, we doen het gewoon voor de prijzen en kan. Dat was dan een doelpunt. En als je er dan in slaagt, dan is het fantastisch natuurlijk. Nee, nee. Ik heb er altijd heel veel respect voor gehad. En na een tijdje was ik het beuk. Want ik ga nu niet mee naar kan. Ik zou dat niet meer plezant. Maar in het Behein vond ik dat wel heel belangrijk en moet er zeker voor gaan. En vooral voor die weinige leuke scripts, maar waarvan waarvoor het geen budget is. Elk bureau in de wereld heeft ergens in een kast of op een schijf een briljant script. Bijvoorbeeld Tabasco, ook lacho. Dat was eigenlijk een script die ze hadden liggen. Want die klant, dat is een familie. Die klant, dat is family business in Amerika, illinois. Die klant hebben geen reclame nodig. Tabasco. Dat blijft gewoon bollen. En ze gaan dat nooit verkopen aan niemand. Ik weet niet hoeveel bedrijven dat hebben willen afkopen, maar ze doen dat gewoon niet. Dat blijft een family business. Nu hebben geen reclame. Ze willen dat ook niet. Ze hebben dat niet nodig. Dus wat hebben we gedaan? We hebben een spot zelf gedraaid, gefinancierd door het bureau en het productiebedrijf. Ik heb daar voor niks gedraaid natuurlijk. De ploeg. Wat gebeurt er? Ze zijn met dat spotje naar Amerika gegaan, ze hebben voorgesteld aan die klant, en die heeft dat gekocht. En die spot is dan begin het leven, en heeft heel veel prijzen gewonnen. Je werkt dan niet voor het geld, maar wel voor uw carrière.
SPEAKER_03Vroeger waren regisseurs exclusief en nu niet meer. Dat heeft zijn voor en nadeel, toch?
SPEAKER_01Dat heeft zijn voor en nadeel. Ik vond dat heel fijn eigenlijk. Ik zie altijd de carrière van een regisseur als een pro sportief. Voetbal, fiets, pak, whatever. Je begint als een pro en je hebt iemand een coach, iemand die je helpt, een voorbereiding op de set in de postproductie, maar ook in uw carrière. Hoe gaan we dat eigenlijk zo lang blijven houden en zo groot mogelijk maken. De bureaus wisten waar ze jou konden vinden. Nu kun je elke regisseur gaan kiezen en een whatever productiebedrijf gaan produceren. Dus ja, ik vind het voordeel daarvan dat dat natuurlijk voor de regisseur veel makkelijker is. Toen was het betalend, maar dat is heel snel gestopt in begin jaren 2000 is dat beginnen te stoppen eigenlijk. De nadeel, ik zou eigenlijk niet weten wat voor een nadeel dat dat heeft. Als je bijvoorbeeld bij een bedrijf zit die de bureaus niet betrouwen, bijvoorbeeld, dan is je geen chans.
SPEAKER_03Dan moet je wel. Maar het nadeel nu is dan, als je vrij bent dat je overal zet en dat je misschien minder aan de bak komt, omdat niet specifiek naar jou aan het zoeken zijn. Vroeger ging ze echt op zoek, ik wil die regisseur, dus ga ik naar dat productiehuis. Nu is de vraag zoiets open: van wie kun je voorstellen daarop?
SPEAKER_01Ja, dat is nu wel een nadeel, absoluut. Ik vind dat dat heel moeilijk is. En vooral ook. Een bureau stuurt een script naar verschillende productiebedrijven. De kans dat je drie keer met dezelfde regisseur afkomt. En met wie moet je dan? Snap je? Wie heeft het eerst gebeld en dit en dat? En dat is allemaal miserie. Wie wil er zich daarmee bezighouden, alsjeblieft?
SPEAKER_03Binnen een seconde dat je bijna moet bellen naar je regisseur. Ik heb iets voor u?
SPEAKER_01Ik vind het eigenlijk allemaal miserie. Dat was toen gewoon simpel. En je kon je vooral bezighouden met wat je eigenlijk wil. Creatief zijn. En nadenken over film. Dat is tijdverlies, tijdverlies.
SPEAKER_03Wat zijn je favoriete beests? Je hebt het beesten, boten en baby's. Waar heb je het meeste ervaring mee? En waar heb je de meeste uitdaging mee gehad?
SPEAKER_01Meeste ervaring met beesten. Dat vind ik echt oké. Ik kan er echt mijn leven met beesten op zet. Ik heb wel nog nooit voor een klant gewerkt, die eigenlijk met beesten voeding bezig is. Ik heb dat nooit gedaan. Ik zou het eigenlijk misschien wel vermijden, maar ik heb een aantal beesten op zet en ik vind dat oké. Baby's liefst niet. Ik heb de ene keer gedaan, dat was trouwens met lacho, en dat vind ik echt wauw. Dat vind ik uitdagend. Maar ook had er moeite mee als papa. Ik heb er moeite mee om met baby's te draaien om reclame te maken met baby's. Ik was op mijn ogen maken. Baby's te gebruiken voor een voelde me daar niet goed mee. Ik moest gaan slapen en dan een tweede baby en ik vond dat niet tof. Ik heb dat niet veel gedaan, misschien een keer of twee. Ik had er altijd. Ik heb er altijd voor gezorgd dat ik niet op de boot moest blijven. Ik vind dat niet fijn.
SPEAKER_02Ervaring met de bees? Nog niet eigenlijk. Ik heb nog niet met baby's gewerkt, ik heb niet met beesten gewerkt en ook niet op boten gefilmd.
SPEAKER_03Wat is je favoriete snak op de regitafel?
SPEAKER_01Een appel.
SPEAKER_03Een appel?
SPEAKER_01Ja, ik ben nu aan het topletten.
SPEAKER_02Die tafel ligt vaak.
SPEAKER_01Man, 4, dat is echt. Ik kijk dat niet. Ik doe echt zo. Ik ga naar de koffiemachine. Koffie en al dat snoepje.
SPEAKER_03Voor één keer is dat leuk, twee keer, maar veel.
SPEAKER_01Man, dat is echt ramp die tafel. Nee, nee, ik vind dat echt.
SPEAKER_02Herdenken of zo. De cateringtafel. Dat ga wel gebeuren, zeker.
SPEAKER_03En heb jij een favoriet snackje?
SPEAKER_02Ik zou ook voor een Apple gaan. Het is heel makkelijk om vooral dat stoep te gaan. Ik kan bijvoorbeeld op een shoot lunchen, dat kan dus niet.
SPEAKER_01Nee, dat deed hem niet binnen. Het is ook de zoektof. Is dat nu stress, of is dat focus, of is dat gewoon omdat die dip na de lunch, dat wil ik dus niet. En ik lunge dus niet op me. Zonder eerlijk functioneren. Ik zit erbij en kan een beetje doen alsof.
SPEAKER_02Maar ik kan niet veel eten, want avonds wel, na de shoot, je hebt ook wel brandstof nodig.
SPEAKER_01Ja, maar dan pak ik zo een reepje of een banaan, of weet ik veel. Maar nee, nee. Ik kan dus niet eten op mijn zet. Het heeft waarschijnlijk iets te maken met stress.
SPEAKER_03Want ik kun je eigenlijk de vraag stellen: zijn jij vegetarisch?
SPEAKER_01Nee, ik ben flexitaris. Ik eet heel weinig vlees. Bijvoorbeeld als ik vrienden nodig mij uit. Het is barbecue. Ik ga niet zeggen van je haast. Nee.
SPEAKER_03Waarom dat ik de vraag is, we hem samen nog niet tender gemonteerd? De documentaire van jou.
SPEAKER_01Besef je nu? Ik had niet stoef, nee. Maar besef je nu dat dat eigenlijk al serieus visionair was voor.
SPEAKER_03Dat is al even gereden.
SPEAKER_01Ik heb het gevoel dat dat misschien wel een klein steentje was, die film. En daar ben ik echt heel trots van.
SPEAKER_032010 ergens waarschijnlijk.
SPEAKER_01Ja, 2011. En toen was er geen sprake over. eten, vlees, de natuur, klimaat enzovoort.
SPEAKER_03Impact op de natuur.
SPEAKER_01Dat ben er vier op. Nee, ook keer wel af en toe, maar heel weinig.
SPEAKER_03Bedankt alle twee voor langs te komen van het fijne babbel. En ik zou zeggen, veel succes in de toekomst. Met het registeren. En ook nog veel succes in Manek. Dankjewel. En tot de volgende keer in de Pub.
SPEAKER_01Ja, voilà, hopelijk is er iets te monteren in al die zeven.
SPEAKER_03Komt wel zeker. In de Pub is een podcast van Lacho in samenwerking met Miracam en Moxie. Je kan ons terugvinden op Instagram, YouTube en je favoriete podcast app. Ik merk, en tot in de Pub.
